บทที่ 64

มื้อกลางวันใกล้จบลงแล้ว นิ้วมือของวิลเลียมวางทาบอยู่บนมือของเซลีนา หัวแม่มือของเขาลูบข้อนิ้วของเธอช้าๆ อย่างจงใจ แต่สายตากลับจับจ้องมาที่ฉันราวกับงูพิษ

“วันพุธหน้า แกลเลอรีเล็กๆ แถบดาวน์ทาวน์ ฉันมีงานแสดงเล็กๆ โคลอี้ จะให้เกียรติมาไหม”

ส้อมในมือเซลีนากระทบจานดังแกร๊ง

“ใช่! โคลอี้ เธอต้องมานะ!” เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ