บทที่ 76

รถแล่นผ่านประตูคฤหาสน์เข้าไป แผงเหล็กค่อย ๆ แยกออกใต้แสงไฟหน้ารถ ต้นไม้สองข้างทางไหวซู่ไปตามลมยามเย็น วิคเตอร์ขับมาจอดหน้าบ้านแล้วดับเครื่องยนต์ แต่ยังไม่ลงจากรถในทันที เขานั่งอยู่หลังพวงมาลัย หันมามองฉันคล้ายกำลังรอ—เหมือนตั้งใจให้เวลาฉันได้ดึงตัวเองกลับมาจากทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

ฉันเอนหลังพิงเบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ