บทที่ 79

มุมมองของโคลอี้

ฉันกอดเธอไว้ ลำคอตึงแน่น เสียงสะอื้นของเธออู้อี้อยู่กับไหล่ฉัน นิ้วของเธอกำแล้วคลายบนผ้าแจ็กเก็ตของฉัน และฉันรู้สึกได้ถึงความชื้นจากน้ำตาที่ซึมผ่านเนื้อผ้ามาถึงผิว

“ไม่เป็นไรนะ” ฉันพูดเบา ๆ พลางลูบหลังเธอ “ไม่เป็นไร เซเลน่า ฉันอยู่นี่”

แขนข้างหนึ่งโอบรอบตัวเธอ อีกมือวางแผ่วเบาไว้ท...