บทที่ 80

สองสามชั่วโมงต่อมา ฉันเดินวนไปวนมาอยู่ในวิลล่าของวิกเตอร์ ปลายนิ้วบิดชายกระโปรงอย่างกระสับกระส่าย ฉันก้มดูนาฬิกาอีกครั้ง เหลือบมองโทรศัพท์ แล้วหันไปจ้องกล่องใบเล็กบอบบางบนโต๊ะกาแฟ—หัวใจเต้นแรงเสียจนเจ็บแน่นอยู่หลังกระดูกซี่โครง

จากในครัวลอยกลิ่นหอมเข้มข้นของสตูว์ที่ฉันใช้เวลาทั้งบ่ายทำมันขึ้นมา หางว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ