บทที่ 81

มุมมองของโคลอี้

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พบว่าแสงกลางวันสาดท่วมห้องไปแล้ว ฉันนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จ้องเพดานด้วยความคิดที่ว่างเปล่า

จากนั้นฉันก็หันศีรษะไปมองอีกฝั่งของเตียง

ผ้านวมเรียบตึง หมอนไม่มีรอยยุบเลยแม้แต่น้อย เขาไม่ได้กลับมาเมื่อคืนเลยอย่างนั้นหรือ

ฉันปล่อยให้ความจริงข้อนั้นค่อย ๆ ทาบทับลงมา แล...