บทที่ 82

POV ของโคลอี

ฉันมาถึงประตูหน้าของคุณยายก่อนเที่ยง

กุญแจยังอยู่ใต้พรมประตูเช่นเดียวกับที่เคยเป็นมาฉันปล่อยตัวเองเข้ามาและก้าวเข้าไปในสวน

สนามหญ้าดูเหมือนกับตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก แต่ฤดูหนาวทำให้มันเปลือยเปลือย ไม่มีชีวิต และสีเทาและตรงกลางของมันฉันเห็นหุ่นที่คุ้นเคยและแก่ตัวนั้น

คุณยายนั่งอยู่บนเก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ