บทที่ 85

มุมมองของโคลอี้

“พี่สาวโง่ ๆ ของลูกนั่นไง” แม่หันหน้าไปตอบ น้ำเสียงเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง—เบา อ่อนโยน เอ็นดู ราวกับเป็นคนละคน จากนั้นก็กลับมาพูดใส่โทรศัพท์อีกครั้งด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับแกอีกแล้ว”

เสียงของมีอาลอยมาอีกครั้ง คราวนี้ปนเสียงหัวเราะ “แม่คะ อย่าไปสนใจเธอเลย มาตัดเค้กกันเถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ