บทที่ 88

โคลอี้

“อธิบายมา เดี๋ยวนี้”

เสียงของวิกเตอร์ลอดออกมาจากไรฟัน เขายืนพิงผนัง มือทั้งสองล้วงอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ต ก้มมองฉันจากเบื้องบน แสงจากล็อบบี้ส่องมาจากด้านหลังเขา จับเพียงครึ่งใบหน้า อีกครึ่งหนึ่งจมอยู่ในเงามืด

ฉันตัวแข็งทื่อ

เขากำลังรอให้ฉันอธิบายจริง ๆ อย่างนั้นหรือ

ฉันแทบคิดว่าตัวเองคงได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ