บทที่ 89

มุมมองของโคลอี้

ไฟตรงเคาน์เตอร์พยาบาลสว่างกว่าตรงโถงทางเดิน—สว่างจ้าจนแสบตา เขาวางฉันลงบนเตียงตรวจ

ตอนที่เขาค่อย ๆ วางฉันลงนั้นอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ—ต่างจากตอนที่เขาอุ้มฉันขึ้นมาโดยสิ้นเชิง มือของเขารองแผ่นหลังฉันไว้ ค่อย ๆ ประคองให้เอนลงช้า ๆ และยังไม่ยอมชักมือออกไปจนกว่าหลังฉันจะแนบกับเตียงเต็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ