บทที่ 91

มุมมองของโคลอี้

ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติก แผ่นหลังแนบกับผนังเย็นเฉียบ รู้สึกราวกับพลังทั้งหมดในร่างถูกบีบคั้นออกไปจนหมด ดวงตาแห้งผากและปวดหนึบ

ในมือฉันมีใบเรียกเก็บเงินปึกหนึ่ง พยาบาลเพิ่งนำมาให้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน หมึกสีดำบนกระดาษสีขาว ตัวเลขทุกแถวเหมือนเข็มเล่มเล็กที่ค่อย ๆ แทงเข้าขมับ ฉันนั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ