บทที่ 98

ประตูห้องนอนปิดกระแทกลงด้านหลังเราด้วยเสียงหนักแน่นสุดท้ายที่สั่นสะเทือนไปทั่วพื้นไม้ เสียงนั้นตัดลมหายใจเย็นเยียบจากโถงทางเดินออกไปจนหมด ปิดผนึกเราไว้ภายในแสงสีอำพันจากเตาผิง เปลวไฟเลียท่อนไม้ ส่งเงายาวที่ไหวไม่หยุดไปตามผนังและพาดผ่านเตียงกว้างที่จู่ ๆ ก็ดูคับแคบเกินไปสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากน...