บทที่ 14 หิวที่ไม่ได้แปลว่าข้าว

สามสิบนาทีต่อมา

ร่างเล็กเดินตัวหอมเข้ามาในห้องนอนก็พบว่าเจ้าของห้องกำลังนอนอ่านหนังสือบนเตียง บนตัวเปลือยเปล่าแต่ท่อนล่างมีผ้าห่มดึงขึ้นมาคลุมเอาไว้ เขาเหลือบตามมองคนที่เขามาใหม่แวบหนึ่งก่อนจะปิดหนังสือลงโยนไว้ข้างตัวอย่างไม่สนใจว่ามันจะไปหล่นอยู่ที่ตรงไหน

"อืดอาดยืดยาด บอกว่าให้รีบตามขึ้นมามัวโอ้...