บทที่ 133

คืนนั้นฉันข่มตาให้หลับคนเดียวไม่ได้เลย ทุกครั้งที่หลับตาลง ฉันจะเห็นสายตาเย็นชาที่ผ่านการคิดคำนวณมาอย่างดีของริชาร์ด...แววตาแบบเดียวกับที่เขามีเมื่อหกปีก่อน ตอนที่เขาค่อยๆ บ่อนทำลายจิตใจเด็กสาววัยสิบแปดที่บังอาจจะมีตัวตนอยู่ในบ้านของเขา

ห้องของคุณย่าเอเลนอร์มีกลิ่นลาเวนเดอร์และหนังสือเก่าปะปนกัน เป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ