บทที่ 174

เอฟลิน

ทันทีที่ฉันออกจากบ้านพร้อมกับไรอันเมื่อเช้านี้ ฉันก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไป มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันระบุได้ชัดเจนนักในตอนแรก—เป็นแค่ความรู้สึกกวนใจว่าจังหวะชีวิตปกติของย่านที่ฉันอยู่มันเปลี่ยนไป

แต่ขณะที่ฉันช่วยไรอันขึ้นไปนั่งบนคาร์ซีตและเริ่มขับรถมุ่งหน้าไปโรงเรียนของเขา ความรู้สึกนั้นก็รุนแรงข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ