บทที่ 182

โอไรออน

เอวลีนขยับเข้ามาใกล้ นิ้วของเธอไล้ไปตามขอบเสื้อแจ็กเก็ตของผมอย่างเชื่องช้าจงใจ “คุณนั่งอยู่ตรงนั้นท่าทางสุขุมเป็นมืออาชีพ” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูใสซื่อเลยสักนิด “แล้วก็มาแก้ปัญหาที่ทำให้ฉันแทบบ้าได้อย่างง่ายดาย ง่ายๆ อย่างนั้นเลย”

ผมรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าวขึ้นมานิดๆ แต่ก็พยายามบอกตัวเ...