บทที่ 184

เอเวลีน

ความอบอุ่นในอกฉันยังไม่จางหายไปเลยนับตั้งแต่ที่ไรอันขอให้ฉันเป็นแม่ทูนหัวของเขา การได้นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารค่ำมื้อนั้น มองเขาเสนอสัญญาที่ร่างขึ้นมาอย่างตั้งอกตั้งใจด้วยความหวังเปี่ยมล้น และรู้สึกได้ถึงสายตาเปี่ยมความขอบคุณของโอไรออน—มันได้ปลุกบางสิ่งที่ลึกซึ้งในตัวฉันให้ตื่นขึ้น นี่ไม่ใช่แค่...