บทที่ 208

วิเวียน

ในความเงียบงันที่ตามมาหลังเสียงเคาะประตูราวกับฟ้าร้อง ฉันมองสีหน้าของเดวานกับดเวย์นที่เปลี่ยนจากความโกรธเกรี้ยวเป็นสิ่งที่ดูคล้ายความหวาดกลัวอย่างน่าสงสัย มีดยังคงจ่ออยู่เหนือตัวฉัน คมของมันสะท้อนแสงไฟฟลูออเรสเซนต์อันเย็นชา และความหวาดหวั่นก็ซัดสาดเข้ามาในใจฉันเป็นระลอกอีกครั้ง

*ได้โปรดเถอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ