บทที่ 240

เอเวลีน

เมื่อมองสีหน้าของวิเวียนตอนที่เธอพูดถึงดิมิทรี... ส่วนผสมแปลกๆ ระหว่างความมั่นใจกับอะไรบางอย่างที่ฉันก็ระบุไม่ได้... จิตสำนึกฝ่ายเหตุผลของฉันก็กรีดร้องว่าเธอหลุดจากโลกแห่งความจริงไปแล้ว ความคิดที่จะพึ่งพาองค์กรทหารรับจ้างเพื่อต่อกรกับคนที่คนทั้งโลกใต้ดินต่างหวาดกลัวดูเป็นเรื่องเพ้อฝันสิ้นดี

...