บทที่ 25

เอฟลิน

ความตื่นตระหนกแล่นพล่านไปทั่วร่าง ฉันจะให้ท่านมาเจอฉันในสภาพนี้ไม่ได้ จะให้ท่านได้ยินสิ่งที่ดังออกมาจากโทรศัพท์เครื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด

ฉันใช้นิ้วที่สั่นเทากดวางสายแล้วรีบเช็ดน้ำตาอย่างลนลาน พยายามตั้งสติก่อนที่คุณย่าจะมาถึงประตูระเบียง

“หนูไม่เป็นไรค่ะ คุณย่า” ฉันตะโกนตอบ น้ำเสียงสั่นเพียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ