บทที่ 38

เอฟลิน

ฉันหันไปตามเสียงแล้วก็แทบหยุดหายใจ คนที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันคือลูน่า มอนต์โกเมอรี่ ผมสีน้ำตาลแดงคุ้นตาของเธอถูกจัดทรงเป็นลอนคลายๆ และดวงตาสีเขียวก็เป็นประกายเมื่อจำฉันได้ ขนาบข้างเธอคือผู้หญิงอีกสามคนที่ฉันจำหน้าได้แต่ลืมชื่อไปนานแล้ว—เพื่อนสมัยเรียนโรงเรียนเอกชนที่หายไปจากชีวิตฉันทันทีที่สถานะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ