บทที่ 3 เปลี่ยนตัวเจ้าสาว lll

วันแต่งงานทั้งพิธีแบบไทยและงานฉลองมงคลสมรสตอนเย็นผ่านไปด้วยความขื่นขม...

ใช่... ขื่นขมน่ะถูกต้องแล้ว เพราะเจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่เคยคุยกันหรือเจอหน้ากันแค่เวลาทำงาน ต้องจำใจฝืนยิ้มเพื่อรับแขกที่มางานอย่างสุดความสามารถ ธาราดลรู้สึกเหมือนโดนหักหน้าอย่างรุนแรง รวีมาศกล้าทำแบบนี้ได้ยังไงกัน!

ส่วนศจีมาศก็ถูกขอร้องแกมบังคับจากคุณเอื้อทวีผู้เป็นพ่อตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น หลังจากที่ทะเลาะกันยกใหญ่กับคุณรศิตาภรรยาเขา เมื่อโทรหาและตามตัวลูกสาวคนเล็กไม่ได้ และไม่มีวี่แววว่ารวีมาศจะกลับมาแต่งงานกับธาราดล คุณเอื้อทวีจึงมาขอร้องลูกสาวคนโตด้วยความจำใจ เพราะหาทางออกไม่ได้แล้วจริงๆ

“จีช่วยพ่อสักครั้งได้ไหมลูก”

“ช่วย?” หญิงสาวที่โดนเรียกมาห้องทำงานของคนเป็นพ่อเอ่ยถามด้วยความงุนงง

“แต่งงานแทนน้องก่อนได้ไหมลูก” เมื่อเห็นว่าบุตรสาวคนโตไม่เข้าใจ เขาจึงอธิบายแบบเจาะจงให้ลูกสาวเข้าใจมากขึ้น

“ไม่ค่ะ จีไม่ใช่รวี... และคิดว่าคุณนายรศิตาภรรยาสุดที่รักของพ่อคงไม่ยอมด้วย เท่าที่ได้ยินเมื่อชั่วโมงก่อน”

ศจีมาศตอบไปตามความจริง เพราะเธอได้ยินแบบนั้นจริงๆ ระหว่างที่เอาของไปไว้ในรถที่จอดอยู่หน้าบ้าน เสียงทะเลาะกันอย่างรุนแรงดังทะลุออกไปลั่นบ้าน

“แต่เราไม่มีทางเลือกนะจี ธุรกิจพ่อกำลังแย่... มันอาจจะพังได้” เอื้อทวีพยายามเอาความจริงมาหว่านล้อมลูกสาวคนโต

“พ่อก็ต้องยอมรับความจริง และบอกเมียกับลูกสาวสุดที่รักของพ่อให้เขาทำงาน และควรทำให้ได้มากกว่าที่ใช้” คนพูดเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“จี...”

“จีพูดตามตรงค่ะ จีไม่อยากมีปัญหากับสองแม่ลูกนั่น และจีคิดว่าหลังจากที่อาธีร์อนุมัติการย้ายสาขาของจีต้นเดือนนี้ จีจะย้ายไปอยู่คอนโดที่คุณปู่ซื้อเอาไว้ให้จีแถวชานเมือง”

“พ่อขอร้องสักครั้งได้ไหมจี ธุรกิจพ่อกำลังจะพังลงจริงๆ พ่อไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ถ้าพ่อจะขอ...ทวงบุญคุณกับจีสักครั้ง จีอย่าโกรธพ่อนะลูก”

นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่ศจีมาศและพ่อได้พูดคุยกัน เช้าวันรุ่งขึ้นหญิงสาวได้รับข้อความจากอาธีร์ เพื่อนรักของพ่อและเจ้านายของตนเองที่ส่งมาบอกว่าได้เปลี่ยนป้ายชื่อเจ้าสาวแล้ว เธอจึงขับรถออกมาแต่งหน้าทำผมและสวมชุดเจ้าสาวชุดใหม่ที่พอจะหาได้ในร้านทำผมหน้าปากซอยบ้านไม่ใช่ช่างไฮโซที่รวีมาศเตรียมไว้

เพราะชุดที่น้องสาวเธอเลือกไว้มันค่อนข้างโป๊และเธอเองก็ไม่กล้าใส่มันอย่างแน่นอน ทุกอย่างจึงถูกจัดหามาตามแต่บุญแต่กรรม เธอไม่ได้สนใจมากนักว่าช่างทำผมเจ้าประจำจะเอาอะไรมาให้เธอสวมใส่เพื่อไปงานบ้าๆ นั่น แม้แต่ชุดงานเย็นที่จัดในโรงแรมหรูหรา ศจีมาศก็ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสาวประเภทสองที่ทำงานในร้านเช่าชุดแต่งงานแถวบ้าน

เธอเลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ดูดีตามแบบฉบับตัวเอง แม้จะไม่สวยเท่าชุดที่รวีมาศเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ แต่ชุดที่เธอสวมบวกกับคนใส่ที่โครงหน้าและรูปร่างดีอยู่แล้ว ทำให้หญิงสาวสวยสง่าจนเจ้าบ่าวจำเป็นของเธอถึงกับตะลึง

แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าสาวจำเป็นต้องตะลึงและคาดไม่ถึงหนักเข้าไปอีกก็คือการจดทะเบียนสมรส

เพราะตามแผนที่คุยกับพ่อตัวเองไว้ เธอยืนยันหนักแน่นว่าเธอจะไม่จดทะเบียนสมรสกับผู้ชายคนนี้ที่เธอไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวเด็ดขาด

แม้ศจีมาศจะรู้จักคุณธีร์และสนิทสนมกับท่านราวกับเป็นลูกหลาน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะต้องจดทะเบียนสมรสกับลูกชายท่านนี่นา! เธอกับเขาเหมือนคนแปลกหน้ากันด้วยซ้ำ!

“จี จดทะเบียนสมรสกับพี่ดลนะลูก”

เสียงของคุณธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้าสาวนิ่งไป และเขาก็รู้ว่าจะต้องพูดยังไงเด็กสาวตรงหน้าถึงจะยอมอ่อนลง

“ทำไมต้องจดคะอาธีร์ จีไม่อยากแต่งตั้งแต่แรก นี่พ่อจีขอร้องให้แต่งแทนยายน้องบ้านั่น...มันก็แค่นั้นเองนะคะ” ศจีมาศเอ่ยบอกชายวัยกลางคนที่รู้จักกันดีไปตามตรง

“จดๆ ไปเถอะ อย่าเรื่องมากนักจะได้ไหม” เสียงคนข้างตัวเอ่ยขึ้นมาทันทีที่พ่อเขาพูดจบ

“เจ้าดล!”

“จะมามัวเรื่องมากทำไมครับพ่อ จดได้ก็หย่าได้”

“จดไปก่อนนะจี อาขอร้องสักครั้ง... หลังจากนี้จะหย่ากัน ก็ขอให้มันเลยไปสักปีนะลูก” 

เมื่อโดนรบเร้าและโดนกดดันทางสายตาจากเจ้าหน้าที่ที่มาดำเนินการให้ถึงงานแต่งงาน ศจีมาศจึงจำใจจรดปากกาลงไปเขียนชื่อตัวเองอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้จะไม่เต็มใจนักก็ตาม

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการต่างๆ ในงาน ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ทั้งสองฝ่ายนับถือก็มาอวยพร ส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอตามประเพณีทันที แม้จะขัดใจศจีมาศอยู่มาก แต่ก็ยอมอดทนต่อเพราะคิดว่าหลังจากจบงานบ้าๆ นี้ เธอจะได้เป็นอิสระจากพ่อตัวเองและคนข้างๆ ที่เป็นเจ้าบ่าวจำเป็นของเธอเสียที

ศจีมาศพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองให้เย็นลง พรุ่งนี้เธอจะได้ย้ายงานไปสาขาใหม่อย่างที่ตั้งใจเอาไว้ และจะได้ย้ายออกจากบ้านพ่อตัวเองหลังจากที่เรื่องทุกอย่างจบลง

เธอไม่อยากสนใจว่าน้องสาวต่างมารดาของเธอจะไปไหนหรือไปคบกับใครถึงหนีไปแบบนี้ เธอแค่อยากได้ชีวิตอันสงบสุขของตัวเองคืนมาเท่านั้นเอง ตลอดสิบปีเต็มตั้งแต่มาอาศัยอยู่บ้านหลังนั้นจนเธออายุยี่สิบเก้าปีเต็มในปีนี้ เธอแทบหาความสุขจากชีวิตตัวเองไม่ได้สักนิดเดียว 

แต่ใครจะรู้ว่าความคิดที่ว่าตัวเองจะเป็นอิสระของศจีมาศจะไม่มีวันได้เป็นจริง เพราะเจ้าบ่าวของเธอวางแผนจะพาตัวเธอไปอยู่ที่บ้านสวนต่างจังหวัดของพ่อเขาเพื่อไปฮันนีมูนหลังแต่งงาน

แผนนี้ถูกคิดขึ้นมากระทันหลังจากที่เขาเห็นว่าใครเป็นเจ้าสาวในวันนี้นั่นเอง