บทที่ 12 ผู้ช่วยคนใหม่ 5/5

“กลับกันได้แล้วดาว”ภูดินบอกหญิงสาวหลังจากปล่อยให้เธอเดินเล่นและทักทายกับคนงานของตนสักพัก เพียงดาวเป็นคนสดใส คุยสนุก เข้ากับคนง่าย เธอใช้เวลาแค่แป๊บเดียวก็เข้ากับคนอื่นๆได้โดยง่าย ภูดินเมื่อเห็นดังนั้นก็พลอยสบายใจไปด้วย เพราะตอนแรกเขาเองก็ยังไม่มั่นใจนักว่าเธอจะสามารถปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้มั้ย แต่พอเห็นเธอในวันนี้เขาคิดว่าทุกอย่างที่เคยกังวลน่าจะไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว

“ค่ะคุณภู ดาวขอตัวก่อนนะคะไว้วันหลังจะแวะมาคุยด้วยใหม่ค่ะ”เธอกล่าวลาทุกคน

โซนสุดท้ายเป็นส่วนของออฟฟิศเป็นที่ที่เพียงดาวจะต้องนั่งทำงานอยู่ที่นี่เป็นหลัก ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของภูดินไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร สามารถเดินมาทำงานได้เลย ภายในออฟฟิศแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนที่หนึ่งคือห้องทำงานของภูดินและเพียงดาว ส่วนที่สองเป็นห้องที่จัดเอาไว้เพื่อรับรองแขกและประชุม ด้านหน้าของออฟฟิศมีสนามหญ้าขนาดใหญ่ สำหรับจัดกิจกรรมภายในฟาร์ม

“นี่คือโต๊ะทำงานของคุณนะดาว”

“แล้วอีกตัวนึงของใครคะ”

“ของผม”

“มีแค่เราสองคนหรอคะ”เพียงดาวประหลาดใจเมื่อเห็นว่าที่ออฟฟิศนี้มีแค่เขาและเธอ

“ใช่ส่วนใหญ่มีแค่เราที่นั่งที่ออฟฟิศครับ ส่วนคนอื่นๆนอกจากเอาเอกสารมาให้เซ็นก็จะอยู่ที่หน้างาน คุณติดปัญหาตรงไหนรึเปล่า”

“อ้อ….เปล่าค่ะ ดาวแค่คิดว่าจะมีคนอื่นอีก”

“คนอื่นๆจะมาที่นี่ตอนมีนัดประชุมกับมีเอกสารที่ต้องเซ็นเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นหัวหน้างานแต่ละฝ่าย นี่ก็บ่ายแก่แล้วเรากลับไปพักกันดีกว่า ส่วนเรื่องรายละเอียดของงานพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

ตั้งแต่วันแรกที่เพียงดาวเริ่มทำงาน ภูดินก็อยู่ที่ออฟฟิศเกือบทุกวันเพื่อสอนงานเธอ ทั้งสองคนใช้เวลาด้วยกันตั้งแต่เช้ายันเย็นหรือบางวันก็ทำงานจนถึงดึกดื่น เพียงดาวเรียนรู้งานได้ค่อนข้างเร็ว ประกอบกับความมุ่งมั่น ตั้งใจและขยันจึงทำให้เธอเข้าใจกระบวนการทำงานได้ภายในเวลาแค่เดือนเดียว ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาที่ภูดินได้ใช้เวลาอยู่กับเพียงดาวนอกจากเรื่องของการทำงานแล้วทั้งสองคนก็ได้เรียนรู้นิสัยส่วนตัวของกันและกันเพิ่มมากขึ้นด้วย

เพียงดาวเมื่อได้เมื่อได้อยู่กับชายหนุ่มก็เห็นว่าเขานอกจากจะเป็นคนที่ทำงานเก่ง ละเอียด รอบคอบจนบางครั้งดูเหมือนจะดุและเคร่งครัดแล้ว อีกสิ่งที่เขามีและตรงข้ามกับภาพลักษณ์การทำงานของเขาคือความรัก มีน้ำใจและเอาใจใส่ต่อพนักงานของเขาทุกคน ไม่เคยเอาเปรียบลูกน้อง เธอจึงไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนที่นี่รักและเคารพเขาทั้งที่อายุแค่สามสิบ

ส่วนภูดินเองเมื่อได้ทำงานใกล้ชิดและใช้เวลากับเพียงดาวมากขึ้น ก็ทำให้เขายิ่งอยากรู้จักและเรียนรู้เธอมากขึ้นไปอีกเพราะผู้หญิงคนนี้ทำให้คนบ้างานอย่างเขานับวันยิ่งสนใจในตัวเธอเพราะผู้หญิงคนนี้มีสิ่งที่ทำให้เขาเซอร์ไพรส์ได้ทุกวัน จากตอนแรกที่เขาแค่อยากหาทางให้เธอมาอยู่ใกล้ๆเพราะอยากเรียนรู้นิสัยใจคอของเธอ แต่ไม่คิดว่าเธอจะขยัน ทำงานเก่ง เอาการเอางานขนาดนี้ แถมยังมีน้ำใจ ดูแลเอาใจใส่ทุกคนเป็นอย่างดี และบางเวลายังเด็ดเดี่ยวมีความเป็นผู้นำ สามารถตัดสินใจแทนเขาได้ในวันที่เขาไม่อยู่ และไม่ว่าเธอจะทำงานหนักแค่ไหนก็ยังน่ารัก สดใสและที่สำคัญทำให้เขายิ้มได้ในทุกวัน ภาพนายหญิงของที่นี่ค่อยๆจึงฉายชัดขึ้นในใจของชายหนุ่ม

ทั้งคู่ไปไหนไปกันทำงานตัวติดกันจนกลายเป็นภาพที่ทุกคนในฟาร์มเห็นจนชินตา จนเวลาล่วงเลยมาเกือบครึ่งปีแล้ว เพียงดาวปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้เป็นอย่างดี ภูดินเองก็เริ่มชินกับการมีหญิงสาวอยู่เคียงข้าง เขามักจะแสดงความห่วงใยดูแลเอาใจใส่เธอเป็นพิเศษ ที่มากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง เพื่อแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อเธอให้เธอได้ค่อยๆซึมซับและรับรู้ เพียงดาวเองเธอก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกนั้น หากแต่เธอเองไม่กล้าคิดเกินเลย ด้วยฐานะที่แตกต่างกันมากและเขาเองก็ไม่เคยพูดความรู้สึกที่มีต่อเธอเลยซักครั้ง

เย็นวันหนึ่งขณะที่ภูดิน เพียงดาวและนมแย้มนั่งทานข้าวเย็นกันอยู่ ภูดินก็เอ่ยกับทั้งสองคนว่า

“นมครับ ผมอยากจัดงานเลี้ยงให้ทุกคนในฟาร์มครับ คุณว่าไงดาว”เขาเอ่ยกับนมแย้มก่อนกันไปถามความคิดเห็นของหญิงสาวด้วย

“ก็ดีนะคะ เราไม่มีงานรื่นเริงมานานแล้ว”นมแย้มบอก

“ดีค่ะทุกคนจะได้ผ่อนคลายอีกอย่างก็จะสิ้นปีแล้วด้วยจะได้เลี้ยงปีใหม่ทีเดียวเลยดีมั้ยคะ”

เพียงดาวเสนอเพราะตอนนี้ก็จะเข้าสู่เดือนธันวาคมแล้ว

หลังทานข้าวเสร็จภูดิน เพียงดาว นมแย้ม พี่จันทร์ พี่จวงมาปรึกษาวางแผนการจัดงานเลี้ยง เพียงดาวเสนอให้มีการจับของขวัญปีใหม่เพื่อมอบรางวัลให้พนักงานทุกคนด้วยและให้มีการจัดประกวดชุดแต่งกายยอดเยี่ยมด้วยเพื่อสร้างแรงจูงใจให้ทุกคนอยากมีส่วนร่วมโดยมีเงินรางวัลสำหรับผู้ชนะด้วย เธอเสนอความคิดเห็นของตนเองก่อนหันไปมองชายหนุ่มที่นั่งฟังเธอพูดอย่างตั้งใจ

“เอ่อ ดาวพูดเยอะเกินไปมั้ยคะ”เธอหันไปมองชายหนุ่มก่อนถามเขา

“ไม่เลยผมชอบ”ทำเอาหญิงสาวเขินทำตัวไม่ถูก ส่วนคนอื่นๆก็นั่งยิ่มไปตามๆกัน

“จัดให้ทันวันคริสมาสต์ได้มั้ยครับ”ภูดินเอ่ยถามทุกคน

“พี่จันทร์พี่จวงจัดให้ตามคำขอค่ะ”

“ตีมจัดงานเป็นแนวย้อนยุคดีมั้ยคะ แต่มีข้อแม้ว่าห้ามทุกคนไปตัดชุดใหม่ให้ดัดแปลงจากชุดที่มีอยู่ เพื่อไม่ให้สิ้นเปลือง ส่วนเงินรางวัลตามแต่คุณภูเห็นสมควรเลยค่ะ”

“หมื่นนึง ส่วนของขวัญที่จะจับสลากให้ทุกคนเอาตามที่ดาวเห็นสมควรเลย ค่าอาหารเครื่องดื่มพี่จันทร์พี่จวงไปคิดมาว่าใช้เท่าไหร่แล้วค่อยมาเบิก เอาตามที่เหมาะสมได้เลยผมไม่จำกัดงบ”

“ใจป้ำมากเลยค่ะคุณภู”จันทร์เอ่ยทุกคนต่างนั่งปรบมือชอบใจกันใหญ่

พูดจบภูดินก็ขอตัวขึ้นไปข้างบนก่อนจะลงมาพร้อมกับบัตรเครดิตและบัตรเอทีเอ็ม พร้อมยื่นมันให้เพียงดาวและบอกทุกคนว่าให้เบิกค่าใช้จ่ายจากเพียงดาวได้เลย นมแย้มเห็นดังนั้นก็นั่งยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นภูดินไว้ใจเพียงดาวถึงขั้นมอบบัตรส่วนไว้ให้ใช้จ่าย ก่อนจะขอตัวไปพักผ่อน ปล่อยให้เด็กๆนั่งคุยกันต่อ ส่วนเพียงดาวเมื่อคุยธุระเสร็จแล้วก็ชวนภูดินมาคุยกันที่สวนหน้าบ้าน