บทที่ 6 ติดฝน

“มันจะไม่มากไปหรอคะ ดาวเองยังไม่มั่นใจเลยว่าจะสามารถทำงานได้ดีคุ้มค่ากับที่คุณจ่ายให้ดาวรึป่าว”

“ไม่มากเลยครับ ขอแค่ดาวตกลง เรื่องงานเราผมจะค่อยๆสอนเอง”

ทั้งสองใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายพูดคุยรายละเอียดงานกันจนเวลาล่วงเลยมาถึงห้าโมงเย็น นวลผู้เป็นแม่ที่ปิดร้านเรียบร้อยแล้วก็เดินมาหาทั้งสองคนที่นั่งคุยกันอยู่

“เป็นยังไงกันบ้างจ้ะ หิวมั้ยเดี๋ยวแม่ไปทำข้าวเย็นให้ทานดีกว่า คุณภูอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยจ๊ะ เดี๋ยวน้าทำให้”

“ไม่มีครับ ผมทานได้หมดทุกอย่างเลยครับ”

“งั้นเดี๋ยวดาวไปช่วยแม่ในครัว คุณภูนั่งเล่นไปก่อนนะคะ”

“ครับ”

เวลาผ่านไปพักใหญ่สองแม่ลูกก็นำกับข้าวออกจากครัวมาวางที่โต๊ะสามสี่อย่าง

“มีแต่กับข้าวบ้านๆคุณภูพอจะทานได้มั้ยจ้ะ”

“น่ากินมากเลยครับคุณน้า หอมมาก”

“ดาวตักข้าวให้คุณเค้าสิลูก”

“จ้าแม่”

ทั้งสามนั่งทานข้าวเย็นจนเสร็จเรียบร้อย นวลผู้เป็นแม่จึงเอ่ยถามขึ้น

“เป็นไงบ้างตกลงจะไปทำงานที่ฟาร์มมั้ยลูก”

“เริ่มงานอาทิตย์หน้าค่ะแม่”

“อย่างนั้นหรอ ดีๆ น้าฝากดาวด้วยนะคะคุณภู งานไหนยากหรือยังทำไม่ได้ก็ค่อยๆสอนไปนะคะ”

“คุณน้าไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลลูกสาวคุณน้าอย่างดีเลยครับ”

“ได้ยินอย่างนั้นน้าก็สบายใจค่ะ”

“ค่ำแล้วไม่รบกวนคุณน้าแล้วครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

สิ้นเสียงของภูดินฝนที่ไม่มีทีท่าว่าจะตกมาก่อน ก็ตกลงมาอย่างหนัก อีกทั้งลมยังแรงมากอีกด้วย

“อ้าว ฝนฟ้าดูสิจะตกก็ตกไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย”นวลบ่น

“ฝนตกแรงขนาดนี้ท่าจะกลับลำบากแล้วนะคุณภู ถนนหนทางแถวนี้ก็ไม่ค่อยดี น้าว่าคืนนี้ก็นอนซะที่นี่พรุ่งนี้ค่อยกลับดีกว่ามันอันตราย”

“แม่แต่เรามีห้องนอนแค่สองห้องนะจ้ะ”

“ผมนอนโซฟาข้างล่างก็ได้ครับ”ภูดินรีบพูด

“ไม่ได้ๆ คุณภูไปนอนห้องของดาว ส่วนดาวก็มานอนกับแม่ เอาตามนี้นะ แม่จะไปสวดมนต์ไหว้พระก่อน ดาวก็พาคุณเค้าไปดูห้องจะได้รีบอาบน้ำเข้านอน”

ดาวได้แต่ก้มหน้ารับคำแม่เบาๆก่อนจะเดินนำชายหนุ่มไปที่ห้อง “ถึงแล้วค่ะ เดี๋ยวดาวไปเอาผ้าเช็ดตัวให้ ส่วนเสื้อผ้า........”

“ผมมีชุดสำรองในกระเป๋าครับ ขอแค่ผ้าเช็ดตัวก็พอ”

หญิงสาวเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาให้ชายหนุ่ม ก่อนจะบอกลาแยกย้ายกันเข้าห้อง

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ อาจจะคับแคบหน่อยนะคะ”

“ราตรีสวัสดิ์ครับ”

คืนนั้นเพียงดาวนอนไม่หลับพลิกตัวไปมา จนนวลผู้เป็นแม่ตื่น

“นอนไม่หลับหรอลูก”

“จ่ะแม่ คิดอะไรนิดหน่อย แม่จ้ะเดี๋ยวดาวลงไปดูหนังข้างล่างนะจ๊ะ”

“จ้า อย่าให้ดึกมากนะเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสาย”

“ค่ะแม่”

นวลเองก็พอจะเข้าใจสาเหตุที่ลูกสาวนอนไม่หลับจึงไม่ได้ห้ามอะไร พลางนึกย้อนไปว่าตั้งแต่เด็กเพียงดาวไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนเข้าบ้านเลย ภูดินเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอพามาพบแม่ ถึงแม้จะเป็นในฐานะเจ้านายกับลูกน้องก็ตาม เธอเองก็พอจะมองออกว่าสายตาที่ทั้งคู่มองกันไม่ใช่ในฐานะของเพื่อนร่วมงาน สิ่งที่ห่วงมีแค่อย่างเดียวว่าครอบครัวของเธอต่างจากของภูดินมากจนมองไม่เห็นว่าสุดท้ายจะลงเอยได้อย่างไร แต่เธอก็ไม่อยากกีดกันเด็กๆ เธอจึงเลือกที่จะให้พวกเขาเรียนรู้ชีวิตด้วยตัวเอง หากวันไหนเจ็บหรือไม่เป็นดังหวังเธอก็พร้อมจะดูแลลูกสาวคนเดียวอย่างเต็มที่

…ทางด้านของภูดินเองคืนนี้ก็นอนไม่หลับเหมือนกัน จึงลงมาข้างล่างหาน้ำดื่มและนั่งเล่นซักหน่อย บังเอิญไปเห็นแสงสว่างจากหน้าจอทีวีจึงเดินไปดู พบว่าเพียงดาวนั่งดูหนังอยู่

“ดาวทำไมมานั่งดูหนังคนเดียวล่ะครับ”

“ดาวนอนไม่หลับค่ะ”

“ผมก็เหมือนกัน ขอดูด้วยคนได้มั้ย”

“เอ่อ….เชิญนั่งสิคะ”

เพียงดาวขยับไปนั่งอีกฝั่งของโซฟาเพื่อให้มีที่ว่างสำหรับผู้มาใหม่

“ดื่มนมอุ่นๆมั้ยคะ เดี๋ยวดาวไปชงให้”

“ก็ดีเหมือนกันครับ”

“งั้นรอเดี๋ยวนะคะ”

ภูดินพยักหน้ารับพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ ก่อนที่เพียงดาวจะหายเข้าไปในครัวซักพักและออกมาพร้อมกับนมอุ่นสองแก้วและของว่างอีกนิดหน่อย

“มาแล้วค่ะ ระวังร้อนด้วยนะคะ

“ขอบคุณครับ”

ภูดินหยิบนมขึ้นมาดื่ม พร้อมกับนั่งดูหนังด้วยแววตามีความสุข ทั่วคู่นั่งอยู่ในความเงียบสักพักก่อนที่เพียงดาวจะเอ่ยขึ้น

“เอ่อคุณภูคะ ดาวไม่แน่ใจเลยค่ะว่าจะสามารถทำงานได้ตามที่คุณภูคาดหวังหรือเปล่า”

ภูดินหันไปยิ้มให้หญิงสาวและบอกเธอว่า”เพราะเรื่องนี้หรอครับถึงนอนไม่หลับ ดาวไม่ต้องกังวลนะ ผมจะพยายามทำให้เราทำงานร่วมกันอย่างมีความสุขที่สุด”

เพียงดาวได้ยินแบบนี้ก็คลายกังวลลงบ้าง….เมื่อจบบทสนทนาทั้งคู่ก็นั่งดูหนังต่อ

“ดาวง่วงรึยัง”ภูดินพูดพร้อมกับหันไปมองหญิงสาว แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงหญิงสาวที่นั่งหลับและกำลังเอียงศีรษะมาทางเค้า ภูดินรีบเอามือรองศีรษะของหญิงสาวและขยับตัวเข้าไปหาเธอเพื่อให้วางศีรษะเธอไว้บนตักของเขาได้ เขานั่งมองเธอพร้อมกับเอามือเขี่ยผมที่ปกคลุมหน้าของหญิงสาว และเอามือไล้ที่แก้มของเธอเบาๆ พลางมองหน้าเธอด้วยความเสน่หา

“เกิดมายังไงถึงได้สวยขนาดนี้เนี่ย”เขาพึมพำและใช้นิ้วชี้ไล้จมูกของเธอเบาๆ

“ทำอะไรของแกอยู่วะไอ้ดิน”เขารีบดึงมือออกและบ่นให้ตัวเองเมื่อนึกขึ้นได้ว่าทำสิ่งที่ไม่เหมาะสมอยู่ ก่อนจะหันไปมองหน้าจอทีวีพลางคิดในใจว่าขอดูหนังต่อให้จบเรื่องก่อนค่อยปลุกเธอแล้วกัน หลังจากดูหนังไปซักพักภูดินเองก็ผลอยหลับไป

บทก่อนหน้า
บทถัดไป