บทที่ 11 11

"หึ..." เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหลุดเสียงในลำคออย่างพอใจ ดวงตาคมกริบตวัดหันมองตามร่างแบบบางที่ในตอนนี้ทั้งแก้มและจมูกเปลี่ยนเป็นสีแดงกำลังเดินเร็วๆ ผ่านหน้าเขาเพื่อออกจากห้องครัวไป

ส่งบ่นอุบอิบพอให้ได้ยินส่งผลให้ภูมิรพีระบายรอยยิ้มชัด ดูก็รู้ว่าเธอไม่ชอบใจกับความตรงไปตรงมาของเขานัก แล้วไง ใครแคร์! 

ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ