บทที่ 35 35

"บ้าชะมัด" 

เสียงบ่นอุบอิบดังตามหลังในตอนที่คนตัวโตหยัดกายลุกจากเตียงกว้าง กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของอีกฝ่ายเริ่มจางหาย แต่ทว่า หัวใจดวงน้อยที่กำลังเต้นโครมครามกลับไม่มีวี่แววว่าจะสงบลง

"...หลับแล้วเหรอ" เสียงกระซิบถามดังขึ้นจากทางด้านหลัง คนตัวเล็กเอี้ยวหน้าหันมอง ก่อนจะตอบคำถามออกไป

"ยังค่ะ" 

"หัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ