บทที่ 4 พ่อทูนหัว
“นี่เธอ เมื่อเช้าเธอชนฉันแล้วล้มลงไปเองแถมยังแกล้งกระทืบเท้าฉันอีก ทำไมฟ้องอาแค่นั้นล่ะ” คนที่ถูกเพื่อนมองด้วยสายตาเอาเรื่องเอ่ยบอก คนผิดตัวจริงถึงกับทำหน้าเจื่อน 'อีตาขี้ฟ้อง นิสัยไม่ดี หน้าหล่อดีหรอกแต่นิสัยขี้ฟ้องเนี่ย พริกหวานจะไม่ทน'
“ตกลงมันยังไงกันแน่พริกหวาน” พรปวีร์เอ่ยถามอย่างสงสัย เพื่อนเธอไม่เคยโกหกแถมหลานสาวยังแสบได้ใจ แต่เธออยากฟังความจริง
“พลอยที่นี่มีกฎห้ามวิ่งบนอาคารรึเปล่า หลานเธอวิ่งบนอาคารแถมยังไม่ดูตาม้าตาเรือมาชนฉันล้มลงไปเองยังมาโทษคนอื่น แถมยังทำร้ายฉันอีก เทียบกับฉันชนเมื่อกี้อันไหนร้ายแรงกว่ากัน มารยาทแบบนี้ก็สมกับที่เป็นหลานเธออยู่หรอก” คนไม่ชอบพูดเอ่ยร่ายยาวครั้งแรกแถมใส่อารมณ์สุดๆจนเพื่อนสามคนถึงกับอ้าปากค้าง ‘เกิดอะไรขึ้นกับผู้การธามผู้เเสนเย็นชา’
“นี่น้า ขี้ฟ้องชะมัด นิสัยไม่ดี” พิมพ์ลภัสเอ่ยอย่างไม่ชอบใจนักพร้อมทั้งกระทืบเท้าใส่อย่างไม่พอใจ
“พริกหวาน อย่าเสียมารยาท อาธามเป็นเพื่อนกับอา แล้วก็เป็นผู้มีพระคุณของหนูด้วย ขอโทษพ่อทูนหัวของหนูซะ” คนเป็นอาเอ่ยเสียงดุ พิมพ์ลภัสไม่ใช่เด็กก้าวร้าวแต่ถ้าเจอใครที่ไม่ชอบหรือมีเรื่องให้ไม่พอใจถึงจะแสดงความก้าวร้าวแบบนี้ออกมา
“ก็ได้ค่ะอาพลอย หนูขอโทษนะคะลุงธามมายยย(ทำไม)” เด็กสาวเอ่ยบอกก่อนจะหยิบแผ่นใบงานที่เกลื่อนอยู่ตามพื้นแล้ววิ่งออกไปทันที
“เด็กอะไรไวอย่างกับลิง ทั้งแสบทั้งก้าวร้าว ไร้มารยาท ไม่มีสัมมาคารวะ ฮึย” คนถูกเรียกว่าลุงเอ่ยอย่างหัวเสีย เรียกน้าพอทน เรียกลุงนี่พอเลย
พรปวีร์กลั้นขำอย่างสุดความสามารถ แต่เพลิงตะวันและพีรวัศกลับขำออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่
“ฮะฮะฮ่า ลุงธามมายยย เนี่ยมาจากทำไมของคนเมากาวรึเปล่าวะ” พีรวัศเอ่ยก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา
“ฉันว่าชื่อพริกขี้หนูยังจะดีกว่า ฉันไม่น่าตั้งให้ว่าพริกหวานเล้ย อย่าให้เจออีกนะยัยเด็กแสบไม่งั้นเจอดีแน่” ผู้การหนุ่มเอ่ยคาดโทษก่อนจะเดินออกไปอย่างหัวเสีย
พิมพ์ลภัสที่เพิ่งกลับจากโรงเรียนมองรถยนต์คันสีขาวแปลกตาที่จอดอยู่หน้าบ้านอย่างสงสัย แต่ก่อนที่เด็กสาวจะเข้าไปในบ้านเสียงเครื่องยนต์จากรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบท์ก็ดังขึ้นทำให้หญิงสาวต้องหันไปมอง
‘กรี๊ดเท่อะ โอ๊ยพริกหวานชอบ โดนมากทั้งคนทั้งรถ’ เด็กสาวได้แต่ร้องกรี๊ดกร๊าดในใจอย่างคลั่งไคล้ก่อนจะแปลกใจเมื่อบิ๊กไบท์คนดังกล่าวแล่นเข้ามาจอดข้างๆรถยนต์คันขาวที่เธอสงสัย เด็กสาวจับจ้องมองอย่างสงสัยก่อนที่จะอ้าปากค้างเมื่อเจ้าของบิ๊กไบท์ถอดหมวกกันน็อกออกปรากฏให้เห็นใบหน้าที่ทั้งหล่อเหลาและน่าเกรงขามประกอบกับเครื่องแบบนายทหารเรือสีขาวและบิ๊กไบท์สีดำแดงสุดเท่ห์ ทำให้ชายหนุ่มเหมือนหลุดมาจากจินตนาการที่พิมพ์ลภัสเคยมโนถึงตอนที่นึกถึงนักทำลายใต้น้ำจู่โจมที่คลั่งไคล้ แต่นี่ไม่ใช่เวลามาคลั่งไคล้เพราะอีตาคนนี้คือคนที่เธอยกให้เป็นคู่อริหมายเลขหนึ่งไปเมื่อช่วงเที่ยง อีตาลุงทำไม
“ว่าไงแม่พริกขี้หนู” คนถูกเรียกด้วยชื่อใหม่แสนไฉไลในใจเอ่ยเรียกคนอายุน้อยกว่า พิมพ์ลภัสมองอย่างหมั่นไส้ชื่อ
‘อีตาลุงทามมายเนี่ยเปลี่ยนซะรับไม่ได้’เด็กสาวคิดอย่างไม่ชอบใจก่อนจะเหลือบไปเห็นสายยางฉีดน้ำอยู่ใกล้ๆแผนชั่วร้ายพลันปรากฎในหัว
“อุ๊ย นั่นโจรจี้ทรัพย์นิ” พิมพ์ลภัสเอ่ยพร้อมทั้งชี้ไม้ชี้มือไปข้างหลังผู้การหนุ่มก่อนอาศัยจังหวะที่ชายหนุ่มหันไป รีบคว้าสายยางฉีดน้ำขึ้นมาถือไว้ ‘เธอไม่โง่หลอกว่ามีสัตว์ประหลาดหรืออะไรอยู่ข้างหลัง และก็รู้ดีว่าชายหนุ่มต้องไม่นิ่งดูดายแน่ถ้าเห็นโจรผู้ร้าย แน่สิอีตาลุงนี่เป็นซีลนิ’
“555 แค่นี้ก็เชื่อ” พิมพ์ลภัสเอ่ยก่อนจะเปิดน้ำฉีดใส่อีกฝ่ายก่อนจะหัวเราะออกมา “555 สมน้ำหน้า”
“ยัยตัวแสบ” ธนกฤตเอ่ยลอดไรฟันก่อนจะยกมือขึ้นปัดป้องพัลวันก่อนจะเดินเข้าไปใกล้พร้อมทั้งจับสายยางไว้ก่อนจะแย่งมาหมายจะฉีดใส่เด็กสาวกลับแต่กลับเหลือบไปเห็นพี่ชายของเพื่อนสาวซะก่อน ผู้การหนุ่มจึงปล่อยให้ยัยเด็กแสบฉีดน้ำใส่อย่างมีความเจ้าเล่ห์
“พริกหวานหยุด นี่มันอะไรกันไปฉีดน้ำใส่ธามเข้าทำไม” พันตำรวจเอกเพชรดนัยหรือผู้กำกับเพชร เอ่ยบอกลูกสาวด้วยน้ำเสียงเข้ม หลังจากที่เดินออกมาเห็นลูกสาวกำลังใช้สายยางฉีดน้ำใส่เพื่อนน้องสาวที่ตนสนิท
“ทำไมเสียมารยาทแบบนี้ ขอโทษพ่อธามซะ พ่อจะไม่ถามถึงสาเหตุที่มาของการกระทำเพราะถึงยังไงพริกหวานก็เป็นเด็กพ่อธามเป็นผู้ใหญ่ เราไม่ควรเสียมารยาท ควรมีสัมมาคารวะ ขอโทษพ่อธามซะแล้วก็ไปหาเสื้อผ้าของพามมาให้พ่อทูนหัวของลูกเปลี่ยนที่ห้องพัช” ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกพร้อมทั้งสั่งสอนจนยืดยาว
“หนูขอโทษค่ะ คุณลุ คุณอาธาม” พิมพ์ลภัสเอ่ยขอโทษพร้อมทั้งยกมือขึ้นไหว้อีกฝ่าย ‘ถ้าไม่ติดที่กลัวคุณพ่อดุเธอจะไม่มีทางขอโทษแถมจะเรียกคุณลุงไปเลย อีตาลุงเจ้าเล่ห์ พอเห็นว่าคุณพ่อมารีบปล่อยสายยางทันที กะจะให้เธอถูกดุสินะ เห็นเงียบๆเนี่ยร้ายกาจนัก’
“พ่อธาม ไม่ใช่อาธาม” เพชรดนัยเอ่ยเสียงเข้มใส่ลูกสาวอีกครั้งเมื่อแม่ตัวดีไม่เรียกตามที่ตนเรียก
“พี่พะ” “ธามไม่ต้อง พี่ขอ” ธนกฤตที่จะค้านถูกห้ามไว้จนต้องหุบปากลง ‘เฮ่อ จะบอกว่าไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่พ่อแต่พี่เพชรฟังที่ไหนล่ะ’
“ขอโทษค่ะพ่อธาม” คนถูกพ่อดุเอ่ยกับพ่อทูนหัวอย่างกัดฟันถ้าไม่ติดที่บิดาบังเกิดเกล้ายืนอยู่ตรงนี้แถมยังมีท่าทีเทิดทูนชายหนุ่มราวเทพเจ้าเธอจะเอาคืนเขาให้สาสม
“ไม่เป็นไรหรอกอาไม่ถือ เธอยังเด็กอาจจะไร้มารยาไปบ้าง พ่อแม่สอนไม่จำไปบ้าง ดื้อบ้าง ไม่มีกาลเทศะไปบ้าง อาเข้าใจ” ธนกฤตเอ่ยบอกอย่างต้องการแขวะ ‘เขาพูดน้อยจนบางทีไม่พูดแต่ถ้าลองได้พูดสิคนฟังมีจุก’
คนถูกด่าทางอ้อมกำหมัดแน่น ‘อีตาลุงเจ้าเล่ห์’
