บทที่ 12

ฉันถูกปลุกด้วยสัมผัสแผ่วเบาและรอยจูบที่ต้นคอ พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น แต่ไบรสันตื่นเต็มตาแล้ว ดวงตาของเขาดูราวกับจะเรืองแสงในความมืดสลัวของรุ่งอรุณ สันกรามที่คมคายดูบึกบึนของเขาเห็นเป็นเพียงเค้าโครงจางๆ แต่สีหน้ากลับดูอ่อนโยน นี่คงเป็นเวลาตื่นปกติของเขาล่ะมั้ง... แบบที่ไม่ต้องพึ่งกาแฟเลย ฉันยังคงงัวเงีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ