บทที่ 130

ดวงอาทิตย์สีดำกำลังลับขอบฟ้า ส่งผลให้ฟากฟ้าสีเลือดทวีความมืดมิดลงทุกขณะ จนกระทั่งรัตติกาลนั้นไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ หากมิใช่เพราะเปลวเพลิงที่พลิ้วไหวอยู่ระหว่างเขาของข้า ข้าคงมองไม่เห็นสิ่งใด แม้จะสัมผัสได้จากในเงามืดว่าข้ากำลังเป็นที่สนใจของเหล่าอสูรที่อาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ ข้าได้ยินเสียงกระพือปีกของอส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ