บทที่ 58

อิซาเบล

มีเสียงคำรามก้องน่าขนลุกดังมาจากที่ไกลๆ ทำเอาฉันสะดุ้งโหยง เป็นเสียงของคู่เมทของฉันเอง และเขากำลังคลั่ง ฉันออกมาข้างนอกแค่ครึ่งชั่วโมง เขาก็ทำเสียงเหมือนลูกหมาหลงทางที่กำลังบ้าคลั่งเสียแล้ว

“อิซาเบล!” เขาตะโกนเป็นภาษาหมาป่าสุดเสียง ฉันสาบานได้เลยว่าฝั่งคริมสันคงได้ยินเสียงเขาด้วย

“บางทีเธอน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ