บทที่ 39 ก็มาดิค้าบ วู้ว ๆ 14/1

“เฮ้อ ที่นี่มันอะไรกัน ทำไมดวงวิญญาณอาฆาตถึงได้เยอะขนาดนี้” เซอร์เวย์บ่นอุบอิบ ความรู้สึกหงุดหงิดผสมกับความหนักใจฉายชัดในดวงตาคม

แสงไฟจากคอนโดหรูส่องประกาย สะท้อนกับใบหน้าเคร่งเครียดของเขาที่จอดรถอยู่ไม่ไกล ความเจ้าเล่ห์ที่เคยมี  หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความจริงจังและความกังวลที่แผ่ซ่านออกมาอย่างชัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ