บทที่ 128 วันหยุดแสนซน 2

วันหยุดแสนซน

“ให้ตายเถอะ พลังงานของเด็กอายุเท่านี้มันเอามาจากไหนกันหมดวะเนี่ย” เพลิงบ่นพึมพำพลางถอดนาฬิกาข้อมือออกวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง

“วิ่งตั้งแต่สิบโมงเช้าจนถึงห้าโมงเย็น ไม่มีทีท่าว่าจะหมดแรงเลยสักนิด”

พิชชาหัวเราะคิกคัก เธอขยับเข้าไปใกล้แล้วใช้มือโอบรอบเอวสามี ซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง “ก็เพราะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ