บทที่ 6 จุมพิตประกาศสงคราม

จุมพิตประกาศสงคราม

บรรยากาศภายในมุมมืดของโซน VVIP เงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงราวกับกลองรบ

พิชชารู้สึกได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายสูงใหญ่ของเพลิงที่กักขังเธอไว้ระหว่างกระจกเย็นเยียบกับแผงอกแกร่ง แม้ในใจจะเริ่มสั่นไหวกับรังสีคุกคามที่รุนแรงเกินกว่าที่เธอเคยเจอจากผู้ชายคนไหน แต่สัญชาตญาณนางแมวป่าที่ยอมหักไม่ยอมงอกลับสั่งให้เธอต้องเป็นฝ่าย 'จบเกม' นี้ด้วยชัยชนะที่เหนือกว่า

“มองพิชชี่ด้วยสายตาแบบนี้ยอมรับมาเถอะค่ะว่าคุณแพ้ทางพิชชี่เข้าแล้วจริงๆ”

พิชชาเอ่ยเสียงหวานพร่าทว่ากังวานไปด้วยความมั่นใจ นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ท้าทายแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาเพียงน้อยนิด เธอไม่รอให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมอีกต่อไป มือเรียวสวยขยับขึ้นไปคว้าปมเนกไทสีดำสนิทของเพลิงเอาไว้แน่น ก่อนจะออกแรงกระตุกเบาๆ แต่เต็มไปด้วยความมั่นคง บังคับให้ชายหนุ่มที่ตัวสูงกว่ามากต้องโน้มใบหน้าลงมาหาเธอจนลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่บนริมฝีปาก

เพลิงไม่ได้ขัดขืน เขาปล่อยให้เธอทำตามใจชอบ ทว่านัยน์ตาคมกริบคู่นั้นกลับนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำก่อนเกิดพายุใหญ่ มือหนาของเขาเลื่อนลงมาโอบรอบเอวบางที่คอดกิ่ว ก่อนจะรวบตัวเธอเข้าหาจนร่างระหงแนบชิดไปกับท่อนบนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม สัมผัสที่หนักแน่นและรวดเร็วนั้นทำให้พิชชาลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ

“คิดจะทำอะไร ประกาศชัยชนะด้วยจูบงั้นเหรอ” เพลิงถามเสียงต่ำฟังสั่นประสาท มุมปากหยักลึกกระตุกยิ้มที่ดูเหมือนการเยาะเย้ยมากกว่าการโอนอ่อน

“พิชชี่แค่จะทำให้คุณจำค่ะ ว่าผู้หญิงที่มีแต่ เปลือกคนนี้แหละ ที่จะทำให้เสืออย่างคุณต้องคลานมาสยบแทบเท้า”

พูดจบพิชชาก็เป็นฝ่ายรุกรานก่อนตามสไตล์นักล่าที่มั่นใจในเสน่ห์ของตนเอง เธอโน้มลำคอแกร่งลงมาแล้วประทับริมฝีปากสีแดงสดลงบนริมฝีปากหยักของเขาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานเพื่อร้องขอความรัก แต่เป็นจูบที่เปี่ยมไปด้วยการประกาศสงครามและการครอบครอง เธอต้องการจะแสดงให้เขาเห็นว่าเธอเหนือกว่า และเธอนี่แหละคือคนคุมกฎในเกมนี้

ทว่าความเย็นชาที่เธอคาดหวังว่าจะได้รับกลับกลายเป็นเปลวไฟที่เผาผลาญกลับมาอย่างรวดเร็ว

เพลิงไม่ได้เพียงแค่รับจูบ แต่เขาสวนกลับด้วยความดุดันที่ทำเอาพิชชาถึงกับสมองขาวโพลน มือหนาที่โอบเอวอยู่เลื่อนขึ้นมาบีบท้ายทอยของเธอไว้แน่น บังคับให้เธอต้องรับรสจูบที่ดิบเถื่อนและเต็มไปด้วยความหิวกระหาย

เขารุกรานราวกับจะสูบเอาวิญญาณของเธอไปให้หมดสิ้น รสชาติของวิสกี้ชั้นดีและบุหรี่จางๆ จากปากเขามันช่างขมปร่าทว่ามัวเมาจนหัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาเพียงเล็กน้อยเพื่อปล่อยให้เธอได้หายใจ แต่เขายังไม่ยอมปล่อยร่างระหงให้เป็นอิสระ เขาโน้มลงมาหาใบหูขาวสะอาดแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าที่ทำให้คนฟังขนลุกไปทั้งตัว

“จำไว้นะพิชชี่ในกรงของฉัน การประกาศสงครามแบบเด็กๆ มันมีบทลงโทษที่รุนแรงเสมอ” ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดข้างหูจนเธอใจสั่น

“ถ้าเธอคิดจะมาขยี้อีโก้ของฉันด้วยวิธีนี้ เธอก็เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลย เพราะจูบเมื่อกี้มันเป็นแค่จุดเริ่มต้นของความทรมานที่แสนจะหอมหวานที่เธอจะต้องเจอจากฉันต่อจากนี้”

“บทลงโทษ งั้นเหรอคะ” พิชชาพยายามเค้นเสียงถาม แม้ขาจะเริ่มสั่นจนแทบยืนไม่อยู่

“ใช่และบทลงโทษของผู้แพ้ในเกมของฉัน คือการที่เธอจะต้องฝันถึงรสชาติของฉันจนทุรนทุราย และยอมเดินกลับมาหาฉันเองโดยที่ฉันไม่ต้องออกแรงล่าแม้แต่นิดเดียว”

เพลิงทิ้งท้ายด้วยการเลื่อนใบหน้ากลับมาประทับจุมพิตแผ่วเบาแต่เนิ่นนานที่ข้างแก้มใส สัมผัสเบาหวิวราวกับขนนกนั้นกลับให้ความรู้สึกรุนแรงยิ่งกว่าการจูบเมื่อครู่เสียอีก มันคือการ ประทับตราจอง เหยื่ออย่างเป็นทางการตามกติกาเดิมพันที่เขาตกลงไว้กับเพื่อนลับหลังเธอ

เพลิงยอมปล่อยมือจากเอวบางและถอยออกมาหนึ่งก้าว ปล่อยให้พิชชายืนพิงกระจกด้วยสภาพที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อยและนัยน์ตาที่สั่นระริก ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบริมฝีปากตัวเองพลางจ้องมองเธอด้วยสายตาของนักล่าที่ถือไพ่เหนือกว่า

“เชิญกลับไปพักผ่อนได้แล้วครับคุณพิชชี่พรุ่งนี้หวังว่าคงจะไม่ตกใจนะ ถ้าเห็นฉันไปปรากฏตัวอยู่ในชีวิตจริงของเธอมากกว่าแค่ความฝัน”

พิชชารวบรวมพละกำลังที่เหลืออยู่อันน้อยนิด เธอเชิดหน้าขึ้นพยายามรักษาท่าทีผู้ชนะไว้เป็นครั้งสุดท้าย แม้ข้างในจะพังทลายไปแล้วครึ่งหนึ่ง

“แล้วพิชชี่จะรอดูค่ะว่าเสืออย่างคุณ จะมีปัญญาทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่า”

เธอหมุนตัวเดินออกจากโซน VVIP ไปอย่างรวดเร็ว กายระหงในชุดเดรสสีเงินเดินฝ่าสายตาตะลึงของคนทั้งคลับไปราวกับพายุที่พัดผ่าน ทุกคนต่างตกตะลึงที่เห็นนางแบบสาวเดินออกมาจากเขตหวงห้ามด้วยท่าทางที่ดูรีบร้อนกว่าตอนเข้าไป

ทิ้งให้เพลิงยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของมุมห้องเพียงลำพัง เขามองตามหลังเธอไปพร้อมกับรอยยิ้มร้ายที่ปรากฏขึ้นที่มุมปาก นัยน์ตาคมกริบฉายแววกระหายเลือดและความต้องการเอาชนะอย่างรุนแรง

“เกมนี้สนุกกว่าที่คิดว่ะ” เพลิงพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“เตรียมตัวไว้ให้ดีนะพิชชี่ เพราะเธอคือเดิมพันที่แพงที่สุดที่ฉันเคยมี และฉันไม่เคยคิดจะเสียรถสปอร์ตคันนั้น หรือเสียใจให้กับผู้หญิงคนไหนอยู่แล้ว”

แสงสปอร์ตไลท์ในคลับยังคงวาดผ่านไปมา แต่ในใจของเพลิง สงครามล่าแต้มที่มีหัวใจเป็นเดิมพันลับๆ ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว และเป้าหมายรายต่อไปของเขาก็เพิ่งเดินลับตาไปพร้อมกับจุมพิตที่เขาฝากไว้เป็นการเริ่มสงคราม