บทที่ 67 ช่อดอกไม้และสายตาพิฆาต (2)

ช่อดอกไม้และสายตาพิฆาต

พิชชายืนกอดอกหันหลังให้ใบหน้าบึ้งตึง ทว่าเพลิงกลับขยับเข้าไปชิด สวมกอดร่างระหงจากทางด้านหลังทันที วงแขนแกร่งโอบรัดเอวบางไว้แน่น หน้าคมเข้มซุกซบลงกับลาดไหล่เนียน น้ำเสียงดุดันดิบเถื่อนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเสียงอ่อย สั่นเครือ และเต็มไปด้วยความยอมจำนนอย่างน่าสงสาร

"ฉันขอโทษพิช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ