บทที่ 16 แผนของเพื่อน

คิรินมองหน้าเพื่อนอย่างเอือมระอา ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“เออ ๆ ก็ได้วะ กูช่วยมึงก็ได้”

รามิลยกยิ้มมุมปากทันที

“มันต้องอย่างนี้สิวะเพื่อนรัก”

“อย่าเพิ่งมาเรียกกูเพื่อนรักเลยมึง ถ้าไม่ใช่เพราะกูเป็นคนดี กูไม่ช่วยมึงหรอกนะ”

คิรินบ่นพลางวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ ก่อนจะจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ