บทที่ 17 หงุดหงิดใส่เพื่อน

รามิลได้แต่จ้องหน้าเพื่อนอย่างหงุดหงิด ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มเพื่อระงับอารมณ์

แม่งเอ๊ย...คิดว่าจะได้เรื่องอะไรกลับมาบ้าง สุดท้ายกลับไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง

“เออ ๆ ก็ได้ กูจะรอก็ได้” รามิลเอ่ยอย่างจำใจ ก่อนจะเหลือบมองไปทางห้องวีไอพีอีกครั้ง

“แต่คราวหน้ามึงต้องหาเรื่องคุยกับเขาให้มากกว่านี้นะเว้ย”

คิร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ