บทที่ 21 โอกาสของรามิล

คำตอบสั้น ๆ ของลลินกลับทำให้รามิลแอบยิ้มอยู่ในใจ

ชายหนุ่มรีบเก็บสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะกระแอมเบา ๆ แล้วหันไปยิ้มให้หญิงสาว

“ถ้าอย่างนั้นคงต้องฝากตัวด้วยนะครับ”

“ได้ค่ะ” ลลินตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับไปพูดคุยกับผู้ใหญ่ต่อ

โดยไม่ได้แสดงท่าทีสนใจเขาเป็นพิเศษ

รามิลมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกยิ้...