บทที่ 30 มื้อเย็นหลังไปทำงานวันแรก

ส่วนรามิลที่เดินกลับเข้าห้องนอนนั้น เมื่อคิดถึงวันพรุ่งนี้ที่ต้องกลับไปบริษัทอีกครั้ง

เขาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ

แต่ไม่รู้ทำไม...เมื่อนึกถึงหญิงสาวที่ชื่อ ลลิน ขึ้นมา รอยยิ้มตรงมุมปากกลับปรากฏขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

“เอาวะ...พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน” เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระส่วนตัว

...