บทที่ 114 บทที่ 114

เมื่อวางสายจากจาบริน อัมรานก็หันไปสั่งการยะห์ซินและวาคิม ทั้งสองรับคำและไปปฏิบัติตามอย่างรู้หน้าที่ ส่วนตัวเขาทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ ใบหน้าคมสีเผือดซบบนฝ่ามือ สิ่งที่เขากลัวมาตลอดก็เกิดขึ้นจนได้

พันไมล์! พันไมล์! อย่าเป็นอะไรนะ...ได้โปรด ผมจะหาทางไปช่วยคุณเดี๋ยวนี้!

ดวงตาคมวาวโรจน์เต็มไปด้วยเพลิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ