บทที่ 126 บทที่ 126

พันไมล์ตะลึง ก่อนจะหลุดหัวเราะคิกออกมาอย่างอดไม่ได้ ยิ่งเห็นสีหน้าบูดบึ้งเอาแต่ใจของอีกฝ่ายก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้น โดยไม่สนใจสายตาพิฆาตของชีคอัมรานที่มองมา ผ่านไปนานพอสมควรกว่าพันไมล์จะหยุดหัวเราะได้

เธอจ้องหน้าเด็กขี้หวงก่อนจะพูดว่า

“ เขาเป็นลูกคุณ เป็นลูกของเรานะคะ”

อัมรานยังคงนิ่ง พันไมล์จึงกล่าว...