บทที่ 32 เข้าขั้นโรคจิต ๕๐%

"เฮีย หนูกลับด้วยได้ไหม"

เอวาวิ่งมาดักหน้าเขื่อนที่กำลังเดินมายังลานจอดรถพร้อมกับเพื่อน คนตัวโตหยุดเดิน ยกมือเท้าสะเอวกดหน้าลงเล็กน้อยจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มยิ้มแฉ่งอย่างไม่ชอบใจ

ถอนหายใจแรงๆ จนลมกระแทกหน้าคนตัวเล็ก ผมม้าบางปลิวขึ้นไปกองเหนือหน้าผากมน แพขนตางอนยาวกระพือขึ้นลงตามจังหวะกะพริบตา

"นะคะ นะ...