บทที่ 36 ไม่ แต่ก็ทำ ๕๐%

"เฮีย~"

เขื่อนเบือนหน้ากลับมาด้านหลัง เห็นคนบนเตียงกำลังขยับยุกยิกลุกขึ้นนั่ง จึงหันกลับมามองวิวเมืองกรุงหลังฝนด้านนอก

เวลานี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว ฝนก็เพิ่งหยุดตกไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนจะตัดใจยอมปล่อยให้เอวาได้นอนพัก คว้าโทรศัพท์มือถือกับผ้าขนหนูมาพันเอวลวกๆ เดินมาเปิดกระจกระเบียงยืนรับลมเย็นต่อสายหาป...