บทที่ 49 ไม่ได้ตาม บังเอิญทั้งนั้น ๑๐๐%

"นั่งดิ รออะไร ต้องให้กูตัดริบบิ้นเชิญก่อนหรือไง?"

เขื่อนกระแอมไอเบาๆ ประชดเพื่อนรักที่เอาแต่ยืนโชว์เด่นไม่ยอมนั่ง แถมยังเอาแต่จ้องหน้ากันเหมือนกูไปฆ่าหมาบ้านพวงมึงตาย

ดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้ม กดหน้ามองเมนูในมือพลางสั่งเซตชาบูกับเด็กเสิร์ฟที่มายืนรอ จังหวะเดียวกันกลุ่มเพื่อนก็แทรกเข้ามาด้านในโต๊ะนั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ