บทที่ 74 ตัดพ้อน้อยใจ ๑๐๐%

"พีชมาหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ"

มาร์วินละสายตาออกจากคนตัวเล็กด้านข้างยังนางแบบสาวที่ยังคงยืนจ้องมองมายังสองคนเงียบๆ และเหมือนเสียงคำถามของเขาจะทำให้เธอรู้สึกตัวกลับมา ลูกพีชฉีกยิ้มกว้างทำตัวเป็นปกติเดินเข้ามาทิ้งตัวลงบนโซฟาเดี่ยวตัวถัดมาพร้อมกับตอบคำถามของเจ้าของห้องไปด้วย

"มาร์วินลืมไปแล้วเหรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ