บทที่ 83 จงใจให้เห็น ๕๐%

"อย่าอยู่ห่างฉัน เข้าใจไหม"

เสียงเข้มเอ่ยกับคนตัวเล็กทันทีที่ก้าวลงจากรถ มือหนาอ้อมโอบเอวบางไว้แสดงความเป็นเจ้า ดวงตาคมเลื่อนมองแผ่นหลังเนียนด้วยความไม่พอใจแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่าคาดโทษเธอไว้แล้วปรามความแสบเธอด้วยน้ำเสียงเข้ม

หลังจากตั้งใจจะลงมาลากเด็กแสบกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อให้เธอเปลี่ยนเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ