บทที่ 107 เดือดดาล ๑๐๐%

"แล้วเจอกันนะฝัน ไว้พรุ่งนี้ฉันจะไปสวัสดีพ่อแม่แกวันนี้ไม่ได้จริงอ่ะ"

"อืมพ่อแม่ฉันก็เข้าใจนั่นแหละ แกไปเถอะ"

"โอเคบาย" พลอยใสโบกมือลาเพื่อน เลื่อนสายตายังคนตัวโตข้างเพื่อนสนิทเพียงแค่วินาทีเดียวก็รีบดึงสายตากลับ แล้วรีบเดินไปขึ้นรถตัวเองทันที

พระนายที่ยืนสังเกตการณ์เงียบๆ ถึงความผิดปกติของแฟนสาวกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ