บทที่ 22 เด็กกวนประสาท ๕๐%

"ลุกสิครับ หรืออยากจะให้อุ้ม?"

"ไม่ต้องฉันลุกเองได้"

ร่างสูงเบี่ยงตัวหลบให้คนตัวเล็กได้ลงมาจากเตียงเอง มองตามท่าทีทุลักทุเลแต่กลับเต็มไปด้วยความน่าเอ็นดูด้วยแววตาวิบวับลอบอมย้ำขำคนเดียว

ทอฝันกัดปากพยายามลุกขึ้นยืนด้วยความเจ็บแสบบริเวณจุดอ่อนไหวกลางกายสาว เธอดันตัวลุกขึ้นแล้วยืนนิ่งๆ ค้างไว้รอให้ร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ