บทที่ 45 หนูเจ็บ (ตรงนี้) NC

เมื่อเห็นเขาพึงพอใจ มิ่งฟ้าจึงเริ่มรวบรวมความกล้า เธออ้าปากครอบครองส่วนหัวที่ปูดโป่งด้วยเส้นเลือดจนมิด ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากนุ่มรูดรั้งความยาวใหญ่เข้าไปในโพรงปากที่ร้อนระอุ ความคับแน่นทำให้เธอต้องห่อปากและขยับขึ้นลงตามสัญชาตญาณที่วรเมธเคยพร่ำสอนผ่านบทรักก่อนหน้า

“โอ้ววว... มิ่งฟ้า... อย่างนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ