บทที่ 77 พ่อเลี้ยงกระหายรัก

“แต่อัญยังไม่ง่วงนี่คะ” เธอพูดจบก็หาวหวอดออกมาอย่างไม่อาจควบคุม

ภาคินัยยิ้มมุมปาก เขาเห็นอาการของเธอชัดเจน แต่ก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจ

“ไม่ง่วงแล้วหาวทำไม ไม่กล้านอนล่ะสิ กลัวผีใช่ไหม” เขาเอ่ยเสียงหยอกล้อ

อัญชลิดาหน้าแดงเล็กน้อย เธอรีบส่ายหน้าปฏิเสธ

“ไม่กลัว แล้วก็ไม่ง่วงด้วยค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแข็ง

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ