บทที่ 15 เด็กของลูเซียโน่

“เชิญครับ”

หญิงสาวเดินลงจากรถที่มีคนของเจแดนมาส่งเธอ ทันทีเมื่อมาถึงเธอก็ต้องอ้าปากค้างเพราะมันไม่ใช่บ้านแต่เป็นคฤหาสน์ชัด ๆ มันหลังใหญ่มากจนเธอไม่กล้าเดินเข้าด้านในเพราะกลัวบ้านเขาเป็นรอยเท้าจากเธอ

ทันทีที่เธอเดินเข้ามาก็เป็นเป้าสายตาของคนในบ้านทันที เธอได้แต่ยิ้มบาง ๆ ให้เพียงเท่านั้นเพราะไม่รู้จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ