บทที่ 7 เจ็บแป๊บเดียว - เด็กเลี้ยง

ตอนที่7 เจ็บแป๊บเดียว

สวบ!

“อึก! เจ็บค่ะ” ฉันร้องขึ้นทันทีพร้อมกับความเกร็งที่เริ่มต่อต้าน ที่อยู่ๆ คุณคิมทันก็ดันตัวเองเข้ามาในรอยแยกของฉันโดยที่ฉันกำลังเผลอมองหน้าเขาอย่างมัวเมา แต่มันเจ็บมากจนทำให้เรียกสติของฉันกลับมา มันไม่เสียวเหมือนก่อนหน้านี้เลยแม้จะยังต้องการให้สิ่งนั้นเข้ามาลึกกว่าเดิมก็ตาม

“เจ็บแป๊บเดียว” เขาพูดขึ้นนิ่งๆ เหมือนบอกให้ฉันรับรู้และเตรียมใจมากกว่า

และ...

สวบบ!!!

“กรี๊ดดด!!!” ฉันกรีดร้องออกมาอย่างหนักจนแผ่นหลังเกร็งลอยจากที่นอนพร้อมกับเผลอยกมือขึ้นไปจิกแขนแกร่งของเขาไว้แน่นกับความเจ็บจุกแน่น

แต่ใครให้เขาหลอกว่าเจ็บแป็บเดียวกันล่ะ เพราะนี่มันโคตรจะเจ็บมากเลยต่างหาก และตอนนี้ยังไม่หายเจ็บเลยสักนิด ทั้งแสบแล้วก็อัดแน่นจนหายใจไม่ออกเลยด้วยซ้ำ

“ซี๊ด!” เสียงที่ดังออกจากปากคุณคิมทันดังขึ้นเหมือนรู้สึกดี ก่อนเขาจะดึงท่อนเอ็นออกจนฉันรู้สึกหายเจ็บขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงจ่อมันอยู่ที่ปากร่องเหมือนเดิมอยู่

สวบบบ!!!

กึด!

“กรี๊ดดด!!!” ครั้งนี้ฉันกรีดร้องออกมาหนักกว่าเดิมจนร่างสั่นระริก เพราะว่าอยู่ๆ เขาก็ดันมันเข้ามาสุดแรง และฉันสัมผัสได้ว่ามันลึกมาก ลึกกว่าครั้งแรกที่เหมือนเขาเข้าไปได้นิดเดียว

“ครั้งแรก?” เขาเลิกคิ้วถามฉันออกมาด้วยความแปลกใจกับสิ่งที่ฉันไม่เคยพูดบอกและเขาก็ไม่เคยถาม

“เจ็บ” ฉันบอกเขาเสียงแผ่วเพราะความเจ็บและไม่ได้ยืนยันออกไปเพราะคิดว่าไม่ได้สำคัญอะไร

“เห็นว่าเป็นครั้งแรก ฉันจะไม่หักโหมก็แล้วกัน” เขาตอบกลับมาเหมือนใจดี แต่ฉันควรดีใจใช่ไหมที่เขาพูดแบบนี้ออกมาเพราะแค่เริ่มก็ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนร่างจะฉีกขาดแล้ว

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

แล้วเขาก็เริ่มขยับร่างกายตัวเองเข้าใส่ฉันทันที แม้จะเป็นจังหวะที่ไม่ได้รุนแรงและเร็วนักแต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกคับแน่นไปหมด

“อึก! อ๊ะ! ฮิ้อ! อ่า! เจ็บค่ะ อื้อ!” ฉันร้องครางขึ้นทันทีหลังจากคุณคิมทันขยับร่างกายตัวเองตอกย้ำสิ่งนั้นเข้าออกจากร่องของฉันไม่หยุดด้วยจังหวะสม่ำเสมอ

“ซี๊ด!” เสียงเขาดังขึ้นเหมือนกับพึงพอใจไม่น้อย มือหนาเริ่มเลื่อนขึ้นมาจากเอวมากอบกุมหน้าอกของฉันแล้วบีบเคล้นมันอย่างไมเบามือทันที

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“อ๊ะ! อื้อ! อ่า! คุณคิม อ๊ะ! ฮ๊า!” ฉันยังคงครางตามจังหวะของเขาไม่หยุดด้วยความรู้สึกรุมเร้ามากมาย

ความเจ็บในตอนแรกมันเริ่มหายไปทีละนิดแต่มันก็ยังคงเจ็บอยู่ไม่มากเท่าไหร่ เพียงแต่ตอนนี้มันมีความรู้สึกอีกอย่างเข้ามาแทรกเป็นระยะๆ จนทำให้ฉันเริ่มหูอื้อตาลาย

“อย่าตอด!” เสียงคำรามทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นเหมือนออกคำสั่ง แต่ฉันทำไปตามร่างกายมันสั่งเท่านั้นฉันไม่รู้ว่าจะควบคุมร่างกายตัวเองได้ยังไงกับสิ่งที่ได้รับตอนนี้

“อ๊ะ! อ๊า! เบาหน่อยค่ะ อื้อ! โอ้ย!” ฉันร้องห้ามเขาขึ้นอย่างทนไม่ไหวหลังจากเขาตะโกนสั่งมาแบบนั้น เขาก็เพิ่มแรงมากขึ้นกะทันหันทันที และมันก็เร็วกว่าเดิมด้วยจนฉันจุกท้องน้อยไปหมดแล้วและยิ่งเกร็งหนักกว่าเดิมจนสัมผัสได้ถึงส่วนนั้นของเขา

“ทำไมแน่นจังวะ!” เขาสบถออกมาเสียงเข้มเหมือนหงุดหงิดไม่ดังมาก แต่ฉันได้ยินมันทุกคำอย่างชัดเจนจนไม่รู้ว่าเขากำลังรู้สึกยังไงกันแน่

“คุณคิม อ๊า! เบาหน่อยค่ะ” ฉันร้องขอความปราณีจากเขาออกไปด้วยความรู้สึกคับแน่นไปหมด มันยังไม่ชินกับส่วนที่แทรกขยายอย่างดุดันของเขาเลยสักนิด ตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว มันรู้สึกจุก แต่ก็รู้สึกมวลๆ ที่ท้องน้อยยังไงไม่รู้

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“อ๊ะ! อื้อ! อ๊า! คุณคิม ฉัน...ไม่ไหว อื้อ!” ฉันบอกเขาเสียงสั่นตามแรงกระแทกที่ไม่มีหยุดของเขา จิกทึ้งไปทั่วพร้อมกับร่างกายแดดิ้นไม่หยุดอย่างสับสนปนเปไปหมด

“ซี๊ด! อย่าตอดแรง” เขาสั่งออกมาด้วยประโยคดเดิมอีกครั้ง แต่ตอนนี้ฉันทำอย่างที่เขาสั่งไม่ได้ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้วเหมือนกัน

เพราะว่าฉันกำลังจะ...

“ฉะ...ฉัน อื้อ! ฉัน อ๊ะ! อื้อ! อร้ายยย!!!” คำพูดไม่จบประโยคของฉันดังขึ้นอย่างคนหูอื้อตาลายก่อนจะกระตุกออกมาอย่างน่าอาย มันเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเสียวซ่านก่อนจะปลดปล่อยออกมาแบบนี้พร้อมกับความรู้สึกเบาหวิวโหวงไปทั่วท้องน้อย

จะบอกว่าเหนื่อยก็เหนื่อย เจ็บก็เจ็บ แต่มันก็โล่งมากอย่างแปลกประหลาด

“อืม! ซี๊ด! อ่า!...” แล้วไม่นานคุณคิมก็กระตุกและกดดันตัวเองเข้ามาในร่องของฉันแล้วครางขึ้น ตอนนี้เขาก็คงจะเป็นเหมือนฉันเมื่อกี้สินะ

“ฉิบ!” แล้วเขาก็สบถออกมาจนฉันไม่เข้าใจหรอกว่าเขาเป็นอะไรเพราะท่าทางของเขาดูหัวเสียแปลกๆ

ไม่นานคุณคิมทันก็ถอนตัวออกจากร่องของฉัน แล้วถอดถุงยางทิ้ง แต่เขากลับไม่ได้ขยับออกไปจากตัวของฉันก่อนเขาจะพูดขึ้น

“หาวิธีคุมกำเนิดด้วย” คุณคิมทันพูดขึ้นอย่างรวบรัดชัดเจน และฉันก็ไม่เข้าใจเพราะเมื่อกี้เขาก็ใส่ถุงยางนี่หน่าแล้วทำไมอยู่ๆ มาบอกว่าฉันต้อง...

“อ๊ะ!” ฉันร้องออกมาอีกครั้งอย่างตกใจหลังจากคุณคิมทันจ่อท่อนเอ็นของเขามาที่ร่องฉันอีกครั้ง และตอนนี้มันกลับเจ็บกว่ารอบแรกก็ว่าได้ อาจจะเพราะว่าความช้ำก่อนหน้านี้ก็ได้แล้วก็ไม่ได้ตั้งตัวด้วย

สวบบ!!!

“กรี๊ดด!!!” ฉันร้องออกมาทันทีที่เขาดันท่อนเอ็นของเขาเข้ามาในร่องของฉันทีเดียวมิดด้ามจนเผลอจิกเขาไว้แน่น

ไหนเขาบอกว่าจะไม่หักโหมเพราะว่าเป็นครั้งแรกของฉันไง แล้วเขาไม่หยุดมันตั้งแต่รอบแรกเหรอ เขาไม่ได้จะทำแค่ครั้งเดียวหรือไง ทำไมเขาต้องทำมันอีกล่ะ แล้วที่บอกว่าให้ฉันไปหาวิธีคุมกำเนิดนั่นก็เพราะว่าเขาไม่ใส่ถุงยางอีกแล้วใช่ไหม แล้วทำไมเขาไม่ใส่ล่ะทั้งที่รอบแรกก็ใส่ หรือเพราะว่าเห็นฉันไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา เขาเลยเลือกจะไม่ใส่มัน

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“คุ...คุณคิม อื้อ! เบาค่ะ” ฉันร้องห้ามเขาขึ้นเสียงสั่นเครือตามแรงกระแทกกระทั้น เพราะว่ารอบนี้เขารุนแรงกว่าเมื่อกี้มาก มากจนฉันรู้สึกช้ำร่องไปหมดแล้ว

“ซี๊ด! แม่งเอ้ย!” เสียงสบถคำหยาบออกมาอย่างไม่ดังมาก แต่มันออกมาด้วยน้ำเสียงที่เข้มและดุดันนั่น ทำให้ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร

แต่ที่ฉันทำได้ตอนนี้ ก็เพียงนอนรองรับอารมณ์ของเขาที่มันเหมือนไม่มีท่าทีจะเบาลงกว่าเดิมเลย กลับกันที่มันมีแต่จะแรงขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง